راغب گويد آن محلّ گردنبند از سينه است و « نحر البعير » از آنست كه از آن محلّ نحرش ميكنند در صحاح و غيره گفته : نحر در محلّ نحر مثل گلو در ذبح است معنى آيه چنين است : ما به تو خير فراوان عنايت كرديم پس براى پروردگارت نماز بخوان و قربانى كن گوئى شمول آن فقط بشتر قربانى است و غير آن از گوسفند و غيره كه ذبح ميشوند نه نحر . داخل در مراداند . نحر بمعنى اوّل روز و اوّل ماه و استقبال نيز آمده است « نحر فلانا : قابله » و نيز در روبرو بودن دو خانه به كار رفته است . بقول بعضى مراد آنست كه نماز بخوان و قبله را استقبال كن . ناگفته نماند : اگر ما موقع تكبير گفتن در نماز ، دستهاى خويش را تا محاذى گوش و انتهاى سينه بالا بريم با كف دستها نيز استقبال قبله نموده‌ايم . بنا بمضمون عده‌اى از روايات كه در مجمع و غيره نقل شده مراد از * ( « وَانْحَرْ » ) * بلند كردن دستها در نماز محاذى انتهاى سينه است كه عبارت اخراى استقبال قبله با دستها باشد . الميزان اين را اختيار كرده قربانى را بقول نسبت داده است و گويد : مراد از نحر بنا بروايت فريقين از رسول خدا و امير المؤمنين عليهما - السلام ، بلند كردن دستها در نماز تا انتهاء سينه است و شيعه آن را از امام صادق عليه السّلام نقل نموده است . اهل سنت از على عليه السّلام نقل كرده‌اند مراد نهادن دست راست بر دست چپ بر بالاى سينه در نماز است ( مثل عمل فعلى اهل سنت در نماز ) در مجمع پس از نقل آن فرموده : اين صحيح نيست زيرا همه عترت طاهره آنحضرت ، خلاف اين را از آن بزرگوار نقل كرده‌اند . آنوقت شروع بنقل روايت كرده كه مراد از آن بلند كردن دستها در نماز و استقبال قبله با آنهاست . نا گفته نماند : اين لفظ بيشتر از يك بار در قرآن مجيد نيامده است . نحس : شوم و شومى . مصدر